geleceğim, bekle dedi, gitti
ben beklemedim,
o da gelmedi
ölüm gibi birsey oldu.
ama kimse ölmedi
En çokta ne koyuyor biliyor musun? Yarı yolda bırakıp gitmesi koyuyor. Hani her şeyi yapıyorsun onun için, sevdiğini söylüyorsun, her şeyi yapmaya hazırsın… Onun uğruna her şeyi yapabileceğini söylüyorsun, yapıyorsun da… Ama o çekip gidiyor.
Kalbin, benden sonra her kime uğrarsa yanlış adrestir… Sokakları bana çıkmayan bir şehir de oksijen tüketimini bilinçli yap yokluğum nefesini kesebilir.. Ve karşılıklı mumlar eşliğinde yediğiniz yemekte kalp cüzdanına göre hareket et hesap ağır gelebilir, adisyona beni de ekliyorsunuz sonuçta…
“Yoruldum ben seni düşünmekten,seni özlemekten…
Mesaj attın mı diye sabahlamaktan,
Attığın mesajları tekrar tekrar okumaktan.
Sırf sen dinliyorsun diye daha önceden adını bile duymadığım şarkıları dinlemekten…
Adının geçtiği her yerde susmaktan…
Gittiğin yerleri ezberleyip hep orada olmaktan…
Yağmurlu havalarda tek başıma ıslanmaktan,
Seni hep arkadaşlarıma anlatmaktan.
Yanımda olmadığın için başkalarından kıskanmaktan,
Üşütüp hastalanırsın diye endişelenmekten.
Kısaca ben seni sevmekten gerçekten yoruldum… ”
Artık sevdiğim erkeğe telefon edip etmemek arasında bocaladığım tedirginlik anları yok. Sözcüklerin bin anlam taşıyan tutkulu tınısı, kuşkunun yakıcı gelgitleri yok. Durmadan saate bakarak bir yerlerde beni bekleyen hiç kimse yok. Suçlamalar, anlayışsızlık ve çaresizlikler yok. Olanaksız aşklar üzerine yazılmış şiirler, yürek burkan şarkılar yok. Bütün bunların yokluğuyla hafifçe zedelenmiş, yalın, durgun bir zaman var.
Sevgilim
Ben şimdi büyük bir kentte seni düşünmekteyim.
Elimde uçuk mavi bir kalem cebimde iki paket sigara
Hayatımız geçiyor gözlerimin önünden
Çıkıp gitmelerimiz, su içmelerimiz, öpüştüklerimiz
“Ağlarım aklıma geldikçe gülüştüklerimiz
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de
Sana hep hep yeniden başlamak isterim.




